Sint Mariaklooster

Tussen Kalfsvelsteeg en Langebrugsteeg lag het Mariaklooster. Rond een binnenhof lagen een eetzaal, slaapvertrekken, kapel, hooihuis, brouwerij, patershuis, weverij en een wasserij. En dat allemaal voor maximaal 60 zusters.

Aan de Rokinkant lag het klooster aan het water en was er geen kade. Dat waarborgde de privacy voor de zuster, maar was voor de stad een groot probleem, al het verkeer aan deze kant van de Amstel moest door de nauwe Nes.

Op 2 november 1541 brak er brand uit in het klooster. De kostbaarheden en boeken konden gered worden maar de muren en daken storten in. Na onderzoek was de conclusie: de brand was door onroomschen, dus ketters gesticht.

Na de alteratie in 1578 mochten de zusters nog even in een deel van de gebouwen blijven, maar beetje bij beetje verdween het Mariaklooster om plaats te maken voor woonhuizen en bedrijven.

In 2012 werden in een kelder van Nes 116-118 menselijke botten gevonden. Na onderzoek bleek hier de begraafplaats van het klooster te zijn, de botten zijn teruggeplaatst, de begraafplaats ligt nog altijd onder het gebouw.