Dirck van Os en de droogmaking van de Beemster

Dirck en zijn broer Hendrick van Os nemen in 1607 het initiatief voor een consortium om de Beemster droog te malen. Samen met andere gefortuneerde Amsterdamse kooplieden wordt 1,6 miljoen bij elkaar gebracht. De broers zijn met afstand de grootste investeerders. Op 21 mei 1607 krijgen ze toestemming van de Staten van Holland voor de droogmaking. In de herfst van dat jaar wordt begonnen met malen. Jan Adriaensz Leeghwater uit De Rijp is één van de waterbouwkundigen die de plannen begeleidt. Na ruim twee jaar, eind 1609 was de bodem van de ruim 7.000 hectare grote Beemster te zien.  Helaas brak de Waterlandse Zeedijk door na een zware storm. De jonge ringdijk van de Beemster was niet tegen het water bestand en de hele polder liep weer vol. De schade was enorm. Maar Dirck en Hendrik van Os zetten door.

In de lente van 1612 was de Beemster voorgoed droog. Het nieuwe land werd ingericht als een ideaal landschap worden, een grote prachtige tuin. Op zo'n schaal was ruimtelijke ordening nog nooit uitgevoerd. 

De Beemster werd een groot succes, de grond was vruchtbaar en de landprijzen stegen. Het land werd verdeeld tussen de leden van het consortium, wie welk perceel kreeg werd met een loterij vastgesteld. De initiatiefnemers haalden een mooi rendement.
Dirck van Os overleed in 1615 in Amsterdam. Zijn grote landbezit in de Beemster kwam in handen van zijn zoons François en Dirck de Jonge. Beiden bouwden grote en luxueuze buitenplaatsen in de polder. Dirck de jongere werd dijkgraaf en is geschilderd door Rembrandt. Hij is afgebeeld met de bamboestok die zijn vader gebruikte om de dieptevan de droogvallende Beemstermeer te peilen.