Michiel de Ruyter

Michiel Adriaenszn de Ruyter werd op 24 maart 1607 geboren in Vlissingen. De naam De Ruyter heeft hij pas later toegevoegd. Michiel Adriaensz was van gewone komaf en begon op zijn elfde als gewoon zeeman op een handelsschip, stap voor stap werkte hij zich omhoog, rond zijn dertigste was hij kapitein.

Als kapitein voer De Ruyter naar West-Indië en Marokko. Hij vergaarde een kapitaal door zuinig in te kopen. Per bemanningslid kreeg hij een vaste vergoeding van de reder, door slim in te kopen hield hij daar veel geld aan over.

In 1652 besloot Michiel de Ruyter aan land te blijven, hij kocht een huis in Vlissingen en wilde rentenieren. Nog datzelfde jaar werd er een dringend beroep op hem gedaan om mee te vechten in de zee-oorlog met de Engelsen. Onder bevel van De Ruyter werd de Slag bij Plymouth gewonnen, de nog onbekende De Ruyter was direct een zeeheld. Het was het begin van een serie zeeslagen.

Vaak vocht de Nederlandse vloot tegen een grote overmacht. De Ruyter slaagde erin om een aantal zeeslagen te winnen en steeds te voorkomen dat de sterke Engelsen de Nederlandse vloot konden vernietigen. In 1655 verhuisde het gezin De Ruyter naar Amsterdam, hier aan de Prins Hendrikkade die toen nog de Buitenkant heette.

De Ruyter was hier niet veel, hij bestreed de Engelsen op de Noordzee, in West-Afrika, de Caraïben en ook op Newfoundland. Zijn spectaculaire expedities vestigden zijn naam ook buiten Nederland.

In 1675 werd hij op expeditie naar Sicilië gestuurd om te vechten tegen de Fransen, het werd Michiel de Ruyter noodlottig. Op 22 april 1676 werd zijn been eraf geschoten, daar leek hij van te herstellen, maar een week later bezweek hij toch aan de verwondingen.

Het zou bijna een jaar duren voordat het gebalsemde lichaam terug was in Nederland. Onderweg liet de vijandige Franse koning uit respect kanonschoten afvuren toen het schip met het lichaam langs voer. Michiel Adriaenszoon de Ruyter is begraven in de Nieuwe Kerk.