Chatham en Michel de Ruyter

De aanval op Chatham is de meest tot de verbeelding sprekende overwinning van Michiel de Ruyter. Op 8 juni 1667 zeilde een Nederlandse vloot de Theems op tot Gravesend en voer daarna de Medway op tot in Chatham, sinds 1560 de belangrijkste Engelse marinebasis.

In de haven werden drie grote en tien kleine schepen tot zinken brachten. Symbolisch nog veel belangrijker was dat de vlaggenschepen van de Engelse vloot, de Unity en Royal Charles werden geënterd en meegesleept naar Nederland. De schepen werden in Hellevoetsluis tentoongesteld als oorlogsbuit.

De spiegelversiering van de Royal Charles wordt bewaard in het Rijksmuseum. Chatham was het grootste verlies ooit voor de Engelse marine en leidde tot een snel einde van de oorlog. Anderhalve maand later werd de vrede van Breda gesloten.

De aanval op Chatham was een blamage voor de Engelsen. Die hadden het toch al zwaar door de pest en door de grote brand die het jaar ervoor een groot deel van Londen had getroffen.

Voor de republiek ging het ook deels om een strafexpeditie. Het jaar ervoor hadden de Engelsen Terschelling overvallen met Holmes's Bonfire. Daar werden honderdvijftig koopvaardijschepen in brand gestoken waren, een economische slag voor de Republiek, die gewroken moest worden.
Br>Overigens is het deels ten onrechte dat Michiel de Ruyter werd geëerd als de held van Chatham. Hij was weliswaar bevelvoerder, maar lag een groot deel van de tijd ziek op bed.