Michiel de Ruyter en de slavernij

Michiel de Ruyter heeft op verschillende manieren te maken gehad met slavernij. Hij heroverde in 1665 de Nederlandse forten aan de Goudkust, Elmina en Cormantine, het latere fort Amsterdam. Die forten waren essentieel voor de slavenhandel door de WIC.

Maar De Ruyter was ook actief in het bevrijden van slaven in Marokko en Algerije. Het ging dan vooral om Nederlanders die door piraten gevangen genomen werden.

De Ruyter viel een aantal van die piratenbolwerken aan en bevrijdde slaven. Ook kocht hij slaven vrij. In de republiek waren doorlopend acties om gevangen gehouden landgenoten vrij te kopen.

Familie en vrienden probeerden zelf het losgeld op te brengen, soms met behulp van de verzekering. Als dat niet lukte werd er met toestemming van de overheid een collecte gehouden.
br>Hoe hoog het losgeld was hing af van de rang van de gevangen zeeman: een gewone matroos kon voor zo’n duizend gulden vrijgekocht worden, een stuurman voor tweeduizend, terwijl de prijs voor een schipper kon oplopen tot drieduizend of vierduizend gulden. Michiel de Ruyter stak ook zelf geld in het vrijkopen van slaven.

In 1676 lukte het hem om de Spanjaarden te overreden dat ze 26 protestante Hongaarse dominees vrij lieten die waren tot galeislaaf gemaakt omdat ze weigerden om hun geloof af te zweren.