Februaristaking

Op 22 en 23 februari 1941 werden de eerste grote razzia's gehouden in Amsterdam. In totaal werden 427 Joodse mannen opgepakt, slechts twee overleefden de oorlog, Gerrit Blom en Max Nebig.

Aanleiding voor de razzia's waren een serie incidenten waarbij Joodse Amsterdammers zich verzetten tegen de straatterreur van NSB'ers, WA'ers en Duitsers. Bij rellen op het Waterloopplein had WA'er Hendrik Koot dat met de dood moeten bekopen.

Een week later liep een Duitse aanval op ijssalon Koco uit de hand, omdat Joodse en niet Joodse klanten terugvochten en de Duitsers bespoten met ammoniak. Voor de Duitsers was het verzet onaanvaardbaar, op bevel van Himmler, Seyss-Inquart en Rauter volgde daarom de razzia.

De opgepakte mannen werden hier op het Jonas Daniël Meyerplein verzameld en gedeporteerd naar kamp Schoorl bij Alkmaar en vanuit daar naar Mauthausen. 425 van hen zijn vermoord door de nazi's.

Veel Amsterdammers waren getuige van de razzia, omdat er op zondag 23 februari een markt was in de Jodenbuurt. De woede in de stad was groot, de dag erop verzamelden 400 communisten zich op de Noordermarkt. Zij organiseerden de februaristaking die de volgende twee dagen het openbare leven in Amsterdam, Zaandam en Hilversum grotendeels plat legde. De februaristaking was de enige staking tegen de nazi's tijdens de Tweede Wereldoorlog.