Botermarkt als wagenplein

In het Amsterdam van de 16e en 17e eeuw mochten paard en wagen niet de stad in. Die moesten achter de stadspoort blijven staan, daarvoor ontstonden speciale wagenpleinen. Bezoekers, die per koets of diligence de stad inkwamen, moesten lopend verder.

Alternatief was een overstap op de zogenoemde toeslede of sleepkoets: een kleine koets op een slee met maar één paard ervoor, waar de koetsier naast liep. Bij droog weer gebruikte hij een lap met smeer (de smeerlap) om de koets soepel over de grond te laten slepen.

Ook hier waar tot 1664 de Regulierspoort stond was een wagenplein. Rond het plein vestigden zich stalhouders, wagenmakers en hoefsmeden, maar ook kroegen en eethuizen. En toen het wagenplein veranderde in de Botermarkt hadden de zaken klandizie aan de vele handelaren die van buiten de stad kwamen.

De namen van de Paardenstraat en de Wagenstraat herinneren daar nog aan. Ook zijn er bovenin de gevel van verschillende panden in de buurt nog verwijzingen te zien naar het paardenverleden.