de Gouden Bocht

De Gouden Bocht is het duurste en meest prestigieuze stukje van de grachtengordel. Vanaf 1662 werd de Herengracht, die eerst maar tot het Koningsplein liep, doorgetrokken tot aan de Amstel.

Op dit deel van de Herengracht werden overal dubbele percelen uitgegeven, zodat de superrijken hier hun stadspaleisje neer konden zetten. De grachtenhuizen aan de onevenkant hadden een koetshuis aan de achterkant in de Reguliersdwarsstraat.

In de Gouden bocht staan geen trap- en klokgevels. Die waren in de eerste helft van de 17e eeuw populair, in de Gouden Bocht werden die vervangen door strakke classicistische gevels.

Binnen pronkten marmeren vestibules en bordessen met gestuukte plafonds van Jan van Logteren en Jacob de Wit, vaak met rijkbewerkte plafondstukken van Gerard de Lairesse.

De muren in de Gouden Bocht werden bespannen met schilderingen door Isaac de Moucheron, aangevuld met beschilderd behangwerk van Jurriaan Andriessen. De nieuwe bewoners wilden hun rijkdom laten zien.

Aan de Gouden Bocht woonden de rijkste regenten, kooplieden en bestuurders van Amsterdam. Onder hen bevonden zich schouten, burgemeesters en bewindhebbers van de VOC en WIC. Bankiers als George Clifford, kunstverzamelaars zoals Gerrit Braamcamp en prominente families als De Graeff en Van Loon.

Op een klein stukje van de grachtengordel vormden zij een hechte en besloten regentencultuur. Met onderlinge huwelijken, onderling verdeelde bestuursfuncties en gezamenlijke investeringen behartigden zij vooral hun eigen belangen. De Gouden Bocht groeide uit tot hét centrum van macht en status in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.