schuilkerk 't Lam

In 1608 bouwde Harmen van Warendorp achter zijn huizen een eenvoudige houten schuur, als ontmoetingsplaats voor de Vlaamse doopsgezinden. Zij mochten wel samenkomen en hun geloof belijden, als het gebouw maar niet herkenbaar was als kerk. De schuur kreeg de naam “Bij ’t Lam” naar de nabijgelegen brouwerij.

In de loop van de 17e eeuw nam de geloofsvrijheid toe en werd de eenvoudige schuur vervangen door een groot gebouw. Dat kreeg een pakhuisachtige voorgevel langs het Singel zodat het er van buiten niet als een kerk uitzag. In die gevel zaten twee toegangspoorten, die nu nog steeds herkenbaar zijn.

In 1664 kregen de liberale en orthodoxe doopsgezinden het met elkaar aan de stok. De zogenaamde 'Lammerenkrijg', uiteindelijk vertrok de orthodoxe helft van de gelovigen. Zij gingen verder als Kerk de Zon. Pas in 1801 gingen beide groepen weer samen kerken. En ook de Waterlandse doopsgezinden van De Toren sloten zich daarbij aan. De symbolen van alle drie de kerken staan op de gevelsteen aan het Singel.

Binnen in de kerk hangt een gevelsteen, de Oranjeappel, die verwijst naar het verdwenen weeshuis van de Collegianten, d'Oranjeappel in de Huidenstraat. Daar hangt dezelfde steen op Huidenstraat 2.