goudleerhuis Hans le Maire

Hans le Maire was één van de vooraanstaande goudleerbewerkers in de Republiek. Hij begon in Den Haag, maar in 1617 haalde Amsterdam haalde hem over om hierheen te komen met een renteloze lening en gratis grond.

Goudleerfabrieken zorgden voor stankoverlast en hadden veel water nodig. Rapenburg was voor zo'n bedrijf ideaal, aan de rand van de stad en op een eiland

Goudleer is een wanddecoratie van fijn leer waarop afbeeldingen van bladzilver werden bevestigd, afgedekt met een goudkleurige vernis. Het was populair bij de rijke koopmannen. Goudleer was duur en dus exclusief en het ging lang mee.

Behalve goudleer voor op de wanden maakten de fabrieken ook stoelen, kasten, tassen en dozen van goudleer.

Het ging goed met Hans le Maire en hij opende een dependance in Vreeland. Hij verwerkte per jaar 16.000 kalfshuiden en iedere zes weken 20.000 blaadjes zilver en had 50 ambachtsmannen in dienst.

Voorwerpen van goudleer uit Amsterdam werd ook geëxporteerd. Vooral in Japan was het populair. Eerst als kado voor de keizer, later ook als exclusief statussymbool voor de elite. Het duurde twee eeuwen voor de Japanners door hadden hoe ze zelf goudleer konden maken en niet meer afhankelijk waren van import uit Europa.