Balthasar Coymans en de slavenhandel

Elke generatie Coymans had een Balthasar. Balthasar I was de stamvader, hij heeft hier nooit gewoond, Balthasar II investeerde in de WIC in de tijd dat de WIC met slavenhandel begon. Na zijn dood startte zijn schoonzus Sophia Trip een nieuw bedrijf met als belangrijkste activiteit 'de zaken van den slavenhandel'. Met andere woorden: de financiering, organisatie, uitrusting, verzekering en uitrusten van slavenschepen van de WIC. Ze verdienden er fors aan, alleen al in 1666 verrekende de firma meer dan 7 miljoen gulden met de Amsterdamse Wisselbank.

Balthasar III investeerde fors in Zuid-Amerika en Curaçao in de tijd dat de handel daar op slavernij dreef. Curaçao was in die jaren het tussenstation van waaruit de WIC de tot slaafgemaakten verdeelde over de verschillende plantagesgebieden.

En Balthasar IV handelde volop in tot slaafgemaakten. Hij kreeg het asiento, de vergunning van de Spaanse kroon om jaarlijks duizenden tot slaaf gemaakten voor de Spaanse koloniën te verhandelen. In die jaren bereikte de slavenaanvoer van de WIC haar hoogste piek: gedurende 1684-1686 werden bijna 16.000 zwarte Afrikanen verscheept. De Coymansen hadden daar een groot aandeel in.