Cornelis de Graeff en Soestdijk

Cornelis de Graeff kocht in 1938 een stuk land aan de Eemdijk tussen Soest en Baarn. De weilanden werden er afgewisseld door woeste bos- en heidegronden. De dijk moest het land beschermen tegen de jaarlijkse overstromingen.

Het duurde 12 jaar voordat De Graeff er kon gaan bouwen. Er kwam een buitenplaats, 'Huijs aen de dijck naar Zoest', met een moestuin en boomgaard. Catharina Hooft, de vrouw van Cornelis de Graaf, kweekte er bloemen in perken en kassen en maakte rijtochtjes in de omgeving.

Landschapsschilder Jacob van Ruisdael werd uitgenodigd om het gezin voor zijn buitenplaats te vereeuwigen. Op het schilderij zit Cornelis de Graeff met zijn vrouw in een door vier paarden getrokken koets terwijl de kinderen er met hun jachthonden op hun paardjes achteraan rijden. Tussen de bomen is het landhuis te zien.

Het huis werd al snel Zoestdijck genoemd. Willem III van Oranje was er vaak in de zomer. Cornelis de Graeff was één van zijn voogden en Willem III groeide deels op met de zonen van Cornelis, Pieter en Jacob. Aan de overkant van de dijk lag landgoed De Eult van Johan de Wittt, ook één van Willem's voogden.

20 jaar later in het rampjaar 1672 waren de verhoudingen volledig anders. Willem was stadhouder en Johan de Witt vermoord door een woedende menigte die opstookt was door Willem. De familie De Graeff was noodgedwongen ook Oranjegezind geworden. Om de prins te paaien verkocht Jacob de Graeff zijn buitenplaats aan prins Willem.

Zoestdijck lag op een ideale plek voor een jachtslot. De omgeving zat vol wild. Het landhuis van De Graeff werd vergroot, de tuinen uitgebreid met fonteinen en een oranjerie. Paleis Soestdijk was geboren.