Verhaal
het Witte Huys
Keizersgracht 319
Deze afbeelding is momenteel niet beschikbaar. De tekst en bronvermelding blijven hieronder staan.

Architect Philips Vingboons krijgt in 1639 de opdracht om hier een grachtenpand neer te zetten, het wordt één van de beste voorbeelden van de typische Vingsboonsstijl, een Amsterdamse grachtenpand met verhoogde halsgevel.
Vingboons gaat uit van de verhoudingen uit de klassieke Italiaanse architectuur, die Italiaanse architectuur gaat alleen uit van brede huizen en aan de Amsterdamse grachten ontbreekt de ruimte voor brede huizen.
Philips Vingboons komt met met een nieuw ontwerp, een hoge halsgevel, drie ramen breed met daartussen pijlers. Met dit huis gaf Vingboons zijn visitekaartje af. Rond 1650 wordt de Vingboonsgevel erg populair en verspreid door de grachtengordel staan er nog een aantal.
Het huis is gemaakt van Bentheimer zandsteen, dat is erg lichtgeel als het uit de groeve komt, maar daarna wordt het snel donker. Daarom ontstond de gewoonte om zandstenen gevels te schilderen in de kleur van net geplaatst Bentheimer zandsteen. Die kleur werd bij elke verfbeurt wat lichter, vandaar de naam 't Witte Huys. In 1996 is weer de 'echte' Bentheimer-kleur aangebracht.
Het Witte Huys en het Roode Huys hiernaast zijn geschilderd door Jan van der Heyden in opdracht van Daniël Sohier. Daniël Sohier heeft beide huizen laten bouwen. Waarschijnlijk staat ook Marija, de vrouw van Daniël, op het schilderij, zij staat op de stoep van nummer 319.
Bron: Amsterdamse grachten
Deze afbeelding is momenteel niet beschikbaar. De tekst en bronvermelding blijven hieronder staan.

Deze afbeelding is momenteel niet beschikbaar. De tekst en bronvermelding blijven hieronder staan.

Gegevens van 7 november 2026.