Aagje Deken

Aagje Deken kwam op 10 februari 1746 in het Weeshuis d Oranjeappel. Ze zou de beroemdste wees van d'Oranjeappel worden. Haar ouders waren overleden en familieleden konden niet voor haar zorgen. Aagje was toen 4 jaar oud.

Pas in 1767 verlaat ze het weeshuis, ze is dan, op haar 25e, officieel meerderjarig. Over haar tijd in het weeshuis zei ze later: "De meisjes hebben het daer voor hunnen stand in de waereld al te wel: men leert haer daer denken!". Ze schreef in het weeshuis al gedichten voor huisgenootjes en vriendinnen.

De tien jaar daarna werkte Aagje als dienstbode. maar dat werd geen succes, ze kon niet voor een baas werken. Uiteindelijk begon ze een theewinkeltje. In 1775 bracht ze haar eerste dichtbundel uit, haar talent voor schrijven werd duidelijk door de langdurige briefwisseling met Betje Wolff.

Toen de echtgenoot van Betje overleed, trok Aagje bij Betje in. Samen schreven zij een aantal briefromans, waarin ze het burgerlijke Nederland van eind 18e eeuw scherp neerzetten. De 'Historie van mejuffrouw Sara Burgerhart' leverde hen sterrenstatus op.

Wie wat schreef, valt niet meer te achterhalen, maar dat ze niet zonder elkaar konden, lijkt vast te staan. Nadat Betje Wolff op 5 november 1804 was overleden, stierf negen dagen later ook Aagje Deken.