Stadssteenhouwerij

Tot 1663 hield de stad hier op. De grachtengordel zoals wij die nu kennen was maar voor de helft gebouwd, alleen het deel tussen de Leidsegracht en het IJ was aangelegd. Hier aan de rand van de stad was de stadssteenhouwerij, eerder zat die op de Groenburgwal

Tussen de Keizersgracht en de Herengracht lag een dwarsgracht, de Dwars Herengracht of Heeredwarsburgwal, een gracht die aansloot op de Beulingsloot. Op het stuk land waar we nu staan was de stadssteenhouwerij.

Op de Stadssteenhouwerij werden grote stukken natuursteen voor grote stadsprojecten aangevoerd en bewerkt. De stenen werden op maat gehouwen en er werden honderden detailstukken gemaakt, die op brede schuiten werden aan- en afgevoerd.

Toen Barent Graat de stadssteenhouwerij tekende was het er druk vanwege de bouw van het Stadhuis op de Dam. Op het terrein stond het huis voor stadssteenhouwer Pieter de Keyser en een grote loods met een torentje met uurwerk, dat begin en einde van de werkdag aankondigde.

Aan de overkant van de Keizersgracht werkte Quellinus aan de beeldhouwwerken voor datzelfde Stadhuis, daar weer achter lag de stadsklokkengieterij van de gebroeders Hemony. En even verderop op de Leidsegracht zat de stadsmetseltuin, daar werd steen, kalk, baksteen en gereedschap opgeslagen voor dagelijks gebruik. Op de stadsmetseltuin woonde ook de stadsbouwmeester, zijn huis staat er nog steeds Leidsegracht 109.

In 1663 werd begonnen met de bouw van de rest van de grachtengordel. De stadssteenhouwerij moest plaatsmaken en verhuisde naar de Lijnbaansgracht bij het Raamplein. Barent Graat kocht een erf dat vrijkwam aan de Leidsegracht en liet daar zijn eigen droomhuis bouwen.