Andries de Graeff

Andries de Graeff laat in 1670 hier een enorm stadspaleis bouwen. Het is één van de allerbreedste grachtenpanden en het enige met zeven ramen naast elkaar. De Graeff maakt deel uit van de kleine groep die al decennia de Amsterdamse gemeentepolitiek in handen hebben. Samen met zijn broer Cornelis en de gebroeders Bicker verdelen ze de baantjes en de macht.

Lang duurt die macht niet meer zodra Andries hier woont. In het rampjaar 1672 slaat de paniek toe en keert de bevolking zich tegen hem en de regentenkliek. De Graeff wordt aangevallen als hij de stad wil verlaten voor overleg in Den Haag. De aanval valt uiteindelijk mee, maar de van de De Graeffs en de Bickers is gebroken.

Voor Andries Bicker komt in 1674 nog meer slecht nieuws. De nieuwe machthebbers sturen hem een belastingaanslag. Voor Andries is dat reden voor een vlucht naar Utrecht. Overigens was de belastingaanslag helemaal niet exorbitant. De elite was alleen niet gewend om belasting te moeten betalen, ze kwamen er altijd met een onwaarschijnlijk laag bedrag vanaf. Na een korte verblijf in Utrecht keert Andries de Graeff terug naar de Herengracht.

De Graeff is steenrijk. Hij gebruikt zijn geld onder meer om de kunsten te ondersteunen. De dichter en toneelschrijver Joost van den Vondel is één van zijn beschermelingen.

Hij laat zichzelf en zijn familie schilderen door Rembrandt en andere schilderen. Het is zeker dat Rembrandt hem geschilderd heeft, het is alleen niet 100% zeker dat het portret dat nu in Kassel hangt Andries de Graeff voorstelt. Sommigen beweren ook dat om Cornelis Witsen gaat, de buurman van nummer 440.

De beeldhouwer Artus Quellinus maakt van Andries de Graeff in 1661 een marmeren buste. Met de marmeren buste spiegelt Andries de Graeff zich aan de Romeinse heersers, een vergelijking die de Amsterdamse elite op het hoogtepunt van hun macht graag maakten. Op 30 november 1678 sterft Andries de Graeff.