onderduikers in de Silveren Spieghel

De Jood Barend de Hond en zijn familie hebben hier als onderduikers de oorlog overleeft. Restauranteigenares Wies Hofmann bood hen vanaf het voorjaar van 1941 onderdak. De twee kennen elkaar van voor de oorlog.

Barend de Hond is sloper en hij kent alle hoeken en gaten van historische panden in de grachtengordel. Hij gaat aan de slag en bedenkt een ingenieus systeem van schuilplaatsen en panelen om ze te bedekken, daardoor kan hij de schuilruimte steeds groter maken.

Er komen meer familieleden bij totdat er zestien onder het dak schuilen. Ze doden de tijd met kaarten en maken stempels voor het verzet. Helemaal afgesloten van de buitenwereld zijn ze niet, want ze kunnen via een radiootje naar de BBC-uitzendingen luisteren.

De Silveren Spiegel is al sinds het begin van de bezetting een geliefde ontmoetingsplaats voor Duitse soldaten. Wies schenkt hen schnaps met een breed Duits accent. Ze is zelf ook dol op een drankje en speelt haar rol flamboyant. De soldaten hebben geen idee van de onderduikers boven hun hoofd.

Toch doet de Sicherheitspolizei zes invallen bij de Silveren Spiegel, maar telkens slaagt Wies Hofmann erin een alarmknop onder de bar in te drukken. Elke keer komen de Duitsers niet verder dan de zolder, waarvan ze denken dat het de bovenste ruimte is.

Na de oorlog blijft de familie De Hond nog een tijdje op zolder wonen tot ze een nieuw huis krijgen aan de Nieuwe Herengracht. Barend pakt zijn oude baan als sloper weer op. Wies Hofmann overleeft de oorlog niet lang meer, de drank werd haar dood.