Thérèse Schwartze

Thérèse Schwartze was een zeer succesvolle schilderes rond 1900. Schwartze legde zich toe op het maken van portretten en werd al snel de favoriete schilderes van de elite, met name van de familie Van Loon.

Thérèse Schwartze was bevriend met koningin Wilhelmina en schilderde ook de kleine prinses Juliana. Schwartze werd het voorbeeld voor een generatie schilderessen bekend als de 'Amsterdamse Joffers'.

Als kind al werd Thérèse door haar vader klaargestoomd voor het kunstenaarsbestaan. Toen hij overleed, nam ze zijn atelier over, hier aan de Prinsengracht, en werd ze op haar 22ste kostwinner voor het gezin.

Haar schildersbedrijf werd een ware familieonderneming; haar moeder verzorgde de financiële administratie en haar zusjes ontvingen de klanten. Nichtje Lizzy Ansingh kreeg tekenles van tante Thérèse

Met portretten in pastelkrijt werd Schwartze beroemd. In slechts een paar uur tijd wist ze haar klanten vast te leggen. Ze heeft dan ook heel veel gemaakt. Volgens een schatting uit het jaar na haar overlijden maakte ze zo’n 1000 tekeningen, pastels en schilderijen in de loop van haar carrière.

Om haar beroemde klanten te ontvangen had Swartze een groot atelier en expositieruimte nodig, daarom kocht ze de buurpanden en maakte van Prinsengracht 1087, 1089 en 1091 één groot atelier en verkoopruimte. Thérèse Schwartze werd zo zelf een internationale bekendheid. Vanwege haar verdiensten werd ze als eerste vrouw ooit in 1896 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.