Walenweeshuis

Het Walenweeshuis werd rond 1670 gebouwd, het ontwerp is van Adriaen Dortsman. Het gebouw verving het vorige Walenweeshuis aan de Lauriergracht dat veel te klein was geworden. Het weeshuis ving kinderen op uit de Franstalige calvinistische gemeenschap.

Al eind 16e eeuw kwamen er grote groepen Franstaligen uit de Zuidelijke Nederlanden naar Amsterdam. Zij waren op de vlucht voor de harde onderdrukking door de katholieke inquisitie. Vanaf 1685 kwamen daar Hugenoten uit Frankrijk bij, na de Bartholomeusnacht waren zij hun leven niet meer zeker in Frankrijk.

Het Walenweeshuis kwam niet zomaar op deze plek. Het gebied werd wel de Walenhoek genoemd, tussen Prinsengracht en Lijnbaansgracht werd een hele wijk gebouwd speciaal voor de veelal Franstalige textielindustrie. De meisjes uit het Walenweeshuis werden ingezet als naaister bij de vele bedrijfjes in de buurt, zogenaamd om een vak te leren, maar veelal vooral als goedkope arbeidskracht.

In het Walenweeshuis werden jongens en meisjes strikt gescheiden gehouden, ze hadden zelfs ieder een eigen ingang aan de Vijzelgracht. Vanaf 1971 zitten Maison Descartes en het Franse consulaat in het gebouw.