poortje Westerkerkhof

Nog voordat de Westerkerk werd gebouwd werd hier al een begraafplaats aangelegd. In 1618 werd hier de eerste dode begraven, pas twee jaar later werd begonnen met de bouw van de kerk. De begraafplaats liep van Prinsengracht bijna tot aan de Keizersgracht.

De begraafplaats had twee toegangspoorten. De poort aan de Keizersgracht werd ontworpen door Hendrick de Keyser en zat vol beelden van botten en schedels. Nadat de begraafplaats werd geruimd is deze poort verplaatst naar de Zeedijk, het is nu de toegangspoort tot de Olofskapel.

Hier aan de Prinsengracht zit nog altijd een originele toegangspoort. Deze poort is ontworpen door Pieter de Keyser en toont treurende putti (engeltjes).

De begraafplaats was al snel te klein. De stad groeide snel en meer mensen betekent ook meer doden, zeker in de jaren dat pestepidemieën veel slachtoffers maakten. In 1655 werd de begraafplaats gesloten. Daarbij speelde de angst voor de pest ook een rol. Men was (ten onrechte) bang voor besmetting door ziekmakende dampen.

De begraafplaats bij de Raampoort nam de plek van de Westerbegraafplaats over. Een groot deel van de ruimte hier bij de Westerkerk werd bij de Westermarkt getrokken.