Kastanjeboom van Anne Frank

In de ruim twee jaar dat Anne Frank in het Achterhuis zat ondergedoken was het zolderraam haar uitzicht op de vrijheid. Door dat raam zag ze het weer, de meeuwen en een enorme kastanjeboom. Drie keer beschreef ze de boom in haar dagboek.

Wij keken alle twee naar de blauwe hemel,
de kale kastanjeboom aan wiens takken kleine druppeltjes schitterden,
naar de meeuwen en de andere vogels die in hun scheervlucht wel van zilver leken.
Dat alles ontroerde en pakte ons alle twee zo,
dat we niet meer konden spreken. Dat schreef Anne Frank op 23 februari 1944. Ze keek samen met Peter van Pels, haar vriendje die ook ondergedoken zat in het Achterhuis.

In 2005 werd bekend dat de boom ziek was, geïnfecteerd door dikrandtonderzwam. In 2007 was de boom er zo slecht aan toe dat de gemeente besloot om de kastanje te kappen.

Dat zorgde voor veel protest en een paar dagen voor de geplande kap verbood de rechter dat de boom om zou gaan. Met geld van donateurs werd een constructie met stalen kabels gemaakt om de boom overeind te houden. Op maandag 23 augustus 2010 waaide de boom toch om.

Al is de kastanjeboom van Anne Frank er niet meer, toch heeft de boom veel nakomelingen. Vanaf het moment dat bekend werd dat de boom ziek was zijn de kastanjes van de boom geraapt en opgekweekt. Over de hele wereld staan nu afstammelingen van de kastanje. Zo staan bij Anne Frankscholen door heel Europa kastanjebomen uit Amsterdam.