Suikerbakkerij Het Moriaanshoofd

Suikerbakkerijen worden in de 17e en 18e eeuw een belangrijke industrie in Amsterdam. Eén van de allereerste, halverwege de 16e eeuw, is suikerbakkerij Het Moriaanshoofd, hier op het binnenterrein tussen Warmoesstraat en Oudezijds Voorburgwal.

De binnenterreinen werden voor van alles gebruikt, eerst als groentetuin of om vee te houden, later steeds meer voor bedrijfjes en kleine woningen. Tussen de straat en de burgwal ontstond een web van stegen en dwarsstegen.

De eerste suikerbakker die hier bekend is is Jacob Dirckszn Rosenkrans die in 1553 in de Warmoesstraat woont. De suikerbakkerij heeft hier tot in de 18e eeuw gestaan en daar is niets van overgebleven. Wel is er nog een steeg, de Suikerbakkerssteeg en zijn er bij opgravingen waterkelders gevonden die de suikerbakker gebruikte bij de raffinage.

De meeste ruwe suiker werd aangevoerd uit Suriname. Halverwege de 18e eeuw waren daar bijna 450 plantage waar tot slaaf gemaakten rietsuiker oogsten en omsmolten tot vloeibare kegels van een halve meter hoog. De zogenaamde suikerbroden. In Amsterdamse suikerbakkerijen worden die suikerbroden verwerkt tot suiker en stroop. Suiker was lang een luxeproduct, maar de suikerstroop was ook voor minder welgestelden redelijk betaalbaar en gold als zeer voedzaam.