de oude Haringh en de jonge Haringh

In 1655 etste Rembrandt twee leden van de familie Haringh, oom Thomas Jacobs en achterneef Pieter. Beiden speelden een rol bij de financiële problemen waar Rembrandt mee kampte.

Thomas Jacobsz Haringh was stadsconcierge en verantwoordelijk voor de desolate boedels. Hij moest toezicht houden op de verkoop van de spullen van mensen die hun schulden niet meer konden dragen. Een jaar later in 1656 kwam Rembrandt bij de desolate kamer terecht. Haringh verzamelde kunst, en kende Rembrandt waarschijnlijk al eerder. Stadsconcierge was een belangrijke functie en Thomas Jacobsz Haringh kon dan ook een deftig pand laten bouwen hier aan de Herengracht.

Achterneef Pieter Haringh was advocaat en hield zich ook bezig met veilingen van kostbaarheden, kunstwerken en sieraden. Mogelijk heeft Rembrandt via hem een deel van de inboedel van het Rembrandthuis verkocht. Er wordt ook gesuggereerd dat Pieter Haringh en Rembrandt contact hadden over de pogingen om zoveel mogelijk van Rembrandts bezittingen op naam van zijn zoon Titus te zetten. Pieter Haringh woonden niet hier maar aan de Anjeliersgracht, dat is nu de Westerstraat.

Pieter Haringh is mogelijk een tweede keer geportreteerd door Rembrandt. Recent onderzoek lijkt aan te tonen dat Pieter de 'man met een vergrootglas' is op het gelijknamige schilderij uit 1660. Het vergrootglas zou wijzen op zijn werk bij taxaties op veilingen. Als dit een portret van Pieter Haringh is dan staat zijn vrouw Elisabeth Jansdr Delft op het schilderij 'vrouw met anjer' ook van Rembrandt. Beide schilderijen horen bij elkaar en hangen in het Met in New York.