Zeedijk als no-go-area

De Zeedijk verloederde in de jaren zeventig en tachtig. Steeds meer junks en dealers namen de straat in bezit. Er werd openlijk gedeald en wie zich op de dijk waagde liep een reële kans beroofd te worden. Vooral door de opkomst van heroïne veranderde de straat in een no-go-area. De verslaafden waren de baas op straat en de gemeente accepteerde dat.

Begin jaren tachtig pikten de overgebleven buurtbewoners het niet meer. Met protestacties en zelfs een bezetting van het stadhuis werd ingrijpen geëist. En vanaf 1983 greep de gemeente eindelijk in. Leegstaande panden werden opgekocht en opgeknapt en drugsoverlast werd aangepakt, maar het duurde nog jaren voor de Zeedijk weer normaal begaanbaar was.

Belangrijk was de komst van het Barbizon Hotel op de kop van de Zeedijk, daarna durfden ook andere ondernemers weer in de straat te investeren.