School voor Haveloozen ‘Eben Haëzer’

Eben Haëzer is een particulier initiatief om wat de ellende van Jordaankinderen te doen. “... bedelende, gansch verwaarloosde en verwilderde kinderen, die, tengevolge hunner onreinheid of afzigtelijkheid, op geene andere scholen opgenomen kunnen of willen worden...”

De kinderen krijgen onderwijs, soms wat te eten en vooral ook toespraken en veel godsdienstonderwijs. De armoede in de Jordaan is enorm halverwege de 19e eeuw. De kinderen hingen op straat, bedelen of stelen een maaltijd bij elkaar. De school groeit dan ook snel.

Om te voorkomen dat ook gewone Jordaankinderen van de hulp zouden profiteren wordt zelfs gecontroleerd of de ouders wel echt heel erg arm zijn. De behoefte aan hulp was groot, twee jaar na de start zat de school al vol met 185 kinderen.

Vlak voor de Tweede Wereldoorlog wordt schrijver Henk van Randwijk hoofd van de school. Vanwege zijn socialistische opvattingen komt hij niet aan het werk op een normale school. Tijdens de oorlog wordt de school een onderduikplaats en centrum voor het verzet. Van Randwijk wordt de eerste hoofdredacteur van verzetskrant Vrij Nederland.

Begin jaren vijftig verhuist de Eben Haëzerschool naar de Anjeliersgracht, een eeuw na de oprichting is de school voor verwaarloosde en verwilderd kinderen een normale school geworden.