Govert Flinck

Govert Flinck is één van Rembrandts succesvolste leerlingen. Rond 1636 verlaat hij de werkplaats van zijn leermeester. Zijn stijl lijkt op dat moment zo op die van Rembrandt dat verschillende werken van Flinck als Rembrandt zijn verkocht. Zelfs Flincks zelfportret op 24-jarige leeftijd wordt tot voor kort gezien als een zelfportret van zijn leraar.

Vanaf de jaren '40 krijgt Govert Flinck steeds meer een eigen stijl die het erg goed doet bij de Amsterdamse elite. Zijn 'italiaanse' manier van schilderen brengen hem groot succes en rijkdom. Hier aan de Lauriergracht koopt hij twee huizen, 76 en 78 en laat die verbouwen. Het schilderhuis van Govert Flinck is beroemd in de 17e eeuw.

Govert Flinck krijgt drie opdrachten voor regenten- en schuttersportretten. De overlieden van het Kloveniersgilde schildert hij in 1642, dat schilderij werd gemaakt voor de Groote Sael van de Kloveniersdoelen waar ook De Nachtwacht zou komen te hangen. Drie jaar later volgt De schutters van wijk 18 onder kapitein Albert Bas en luitenant Lucas Pietersz Conyn. Op het schuttersstuk Schutters van Wijk 1 onder kapitein Joan Huydecoper en luitenant Frans van Waveren uit 1647 schildert hij ook zichzelf, verscholen achter de schutterij.

Flinck krijgt veel opdrachten voor het Amsterdamse stadhuis waar hij een groot deel van de decoratie heeft gemaakt. Voor de Burgemeersterskamer maakt hij een enorme schilderij, 'De onomkoopbaarheid van consul Manius Curius Dentatus', dat hangt daar nog steeds.

In 1659 krijgt hij de grootste opdracht die de stad Amsterdam ooit heeft gegeven. Govert Flinck mag 12 historiestukken maken, voor de halfronde vlakken in de Grote Galerij. Elk jaar zou Flinck twee schilderijen opleveren voor 1000 gulden per stuk. Maar de reeks over 'De opstand van de Batavieren tegen de Romeinen' maakt hij nooit af. Govert Flinck sterft op 2 februari 1660 als twee schetsjes voor de schilderijen af zijn. Rembrandt, Jan Lievens en Jacob Jordaens werden gevraagd om de schilderijenreeks af te maken.