suikerraffinaderij Berlijn

Hier aan de Lauriergracht, zo ongeveer tussen nummer 86 en de hoek met de Tweede Laurierdwarsstraat heeft de grootste suikerfabriek van Amsterdam gestaan. Er werkten eind 19e eeuw 400 man. Johan Veltens schilderde de fabriek, hij woonde vlak naats de fabriek in één van de huizen die rechts van de fabriek op het schilderij staan.

Amsterdam heeft altijd veel suikerraffinaderijen gehad. Daar werd de ruwe suiker verwerkt van de Surinaamse slavenplantages. Vooral in de Jordaan stonden veel suikerfabrieken. Zo hadden de welgestelden in de Grachtengordel weinig last van de brandgevaarlijke en stinkende raffinarderijen.

Als in de 19e eeuw de stoommachine opkomt betekent dat het einde voor veel suikerfabrieken. Degene die overblijven zijn veel groter en kunnen meer suiker verwerken. Halverwege de 19e eeuw zijn er nog tien raffinaderijen in Amsterdam. De fabriek hier aan de Lauriergracht is daar de grootste van.

In de nacht van 7 op 8 januari 1880 brandt de fabriek helemaal af. Het vuur is hevig dat de hele buurt helverlicht is. Volgens kranten uit die tijd trekt het vuur tienduizend toeschouwers. De fabriek zou niet meer herbouwd worden. Suikerriet kreeg steeds meer concurrentie van suikerbieten.

De drie bogen op Lauriergracht 94, 96 en 98 zijn nog restanten van de oude poorten van de fabriek.