LociAmsterdam, verhaal voor verhaal

Verhaal

Passeerdersgracht

Passeerdersgracht

zelfs op de kaart van  Balthasar van Berckenrode uit 1625 heet de Passeerdersgracht de Parfumeerdersgracht
zelfs op de kaart van Balthasar van Berckenrode uit 1625 heet de Passeerdersgracht de ParfumeerdersgrachtRijksmuseum

Bij de aanleg van het eerste deel van de Grachtengordel werd dit deel van de Jordaan aangewezen voor de vele leerlooierijen. De Passeerdersgracht was voor de bewerkers van fijne leersoorten als zeemleer en Spaans leer, fijn soepel geitenleer.

Om het leer soepel te krijgen moest het worden gepasseerd, het moest langdurig bewerkt worden met loog, urine en nest. Dat zorgde voor vervuiling en vooral voor enorme stankoverlast. De Nieuwe Looierssloot werd de Nieuwe Stinksloot genoemd, de molens werden stinkmolens en de Passeerdersgracht heette in de volksmond de Parfumeerdersgracht.

Hier werkten niet alleen leerbewerkers maar ook allerlei ambachtsmannen die het leer gebruikten om er zadels, hoeden of laarzen van te maken. Rond 1660 moesten de looierijen weer vertrekken, de stad wees toen het gebied rond de Vijzelgracht aan voor de overlastgevende bedrijven. Het zou nog vele decennia duren voor alle bedrijven waren vertrokken.

Bron: Ons Amsterdam

de leerlooier, Caspar Luyken, 1694
de leerlooier, Caspar Luyken, 1694Rijksmuseum
de loyery, Jan Luyken, 1711
de loyery, Jan Luyken, 1711Rijksmuseum

Gegevens van 7 november 2026.