Paradiso

Poptempel Paradiso is begonnen als kerkgebouw. Hier kwam de Vrijzinnige Gemeente samen, een groep protestanten die de bestaande kerk veel te dogmatisch en ouderwets vond. In 1877 lieten ze hier, naast de gevangenis, hun eigen kerk bouwen. Officieel mocht het geen kerk heetten, dat deed te veel denken aan de oude protestante kerk, maar nog steeds lijkt het gebouw op een kerkgebouw.

In 1965 verliet de Vrijzinnige Gemeente het gebouw, het was veel te groot geworden. In oktober 1967 werd het pand gekraakt door een groep jongeren. Zij verplaatsten een love-in van het Vondelpark naar de leegstaande kerk. De politie maakte snel een einde aan de bezetting.

Maar de actie had toch succes, de jongeren voerden de druk op en eisten een eigen cultureel centrum. En de gemeente begreep dat er een ruimte moest komen. De stad was in de jaren zestig uitgegroeid tot internationaal centrum van alternatieve jongerencultuur. Hippies en kunstenaars van over de hele wereld kwamen hier naar toe voor drugs, muziek, vrije sex en experimenten.

Op zaterdag 30 maart 1968 opende het Kosmisch Ontspanningscentrum Paradiso officieel zijn deuren. Al twee maanden later trad Pink Floyd hier op. Paradiso was meer dan alleen een concertzaal, het werd centrum van de hippiecultuur.

In de jaren zeventig bloedde de hippiecultuur langzaam dood en liep de belangstelling voor Paradiso sterk terug. De opkomst van punk maakte van Paradiso de poptempel die het nog steeds is. In 1968 traden de Sex Pistols op, later Blondie, The Ramones en veel anderen.

Veel groten uit de popmuziek hebben hier gestaan, The Rolling Stones, David Bowie en Prince. Vaak stonden ze hier aan het begin van hn carrière voordat ze bekend werden bij het grote publiek. Nog altijd lijkt de grote zaal van Paradiso op een kerk.