Sarphati’s Meel- en Broodfabriek

Brood was duur halverwege de 19e eeuw, bovendien was de kwaliteit vaak slecht. Amsterdamse bakkers hielden met prijsafspraken de prijs hoog en ze werkten vaak onhygiënisch, het kneden gebeurde vaak nog met de voeten.

De bevlogen arts Samuel Sarphati begon daarom in 1856 hier een meelfabriek met bakkerij. Hier kostte een witbrood bam 750 gram 14 cent. In een gewone bakkerij was dat vaak 20 cent. Het brood van Sarphati was daarbij ook nog gezonder en beter gebakken.

Sarphati’s Meel- en Broodfabriek werd een groot succes, het veranderde het eetpatroon van gewone Amsterdammers, luxe en gezond witbrood was voor veel mensen nu betaalbaar. Al snel werden er 90 duizend broden per week gebakken. Die werden via depots en broodwagens verspreid over de stad. Een aantal gewone bakkerijen overleefde concurrentie niet en sloot de deuren.

In 1879 brandde de broodfabriek deels af, Sarphati had zijn bedrijf goed verzekerd en daardoor kon de de broodfabriek snel weer worden heropend.

De fabriek hier aan de Vijzelgracht stond in de weg toen in de Vijzelgracht in 1933 werd gedempt. Een deel van de fabriek werd gesloopt, tot 1966 werd hier nog brood gebakken.