wevershuisjes

In dit stuk van de grachtengordel staan een groot aantal wevershuisjes, de huizen op derde Weteringdwarsstraat 27 tot 33 zijn daar mooie voorbeelden van. De huizen zijn vanaf 1670 gebouwd om textiel-arbeiders naar Amsterdam te trekken.

Eind 17e eeuw zag het Amsterdamse stadsbestuur dat de textiel-industrie in de stad het moeilijk had, de veelal buitenlandse textielarbeiders gingen liever naar Leiden of Haarlem. Om toch textielarbeiders aan te trekken werden er speciaal voor hen een wijk aangelegd..

De huizen hebben ruime kelders waar de spinsters konden werken, de begane grond en de eerste verdieping hebben extra grote ramen zodat de wevers meer licht hebben. Om te voorkomen dat andere bedrijfjes in de huizen zouden komen kregen de wevershuizen een lichte trekbalk. Die is sterk genoeg om balen stof te tekenen, maar niet sterk genoeg voor zware lasten.

De huizen zijn gebouwd door het Binnengasthuis, het Burgerweeshuis en het Leprozenhuis. De liefdadigheidsinstellingen kregen de grond van de gemeente. Met de huuropbrengsten financierden zij hun werk.

De wevershuizen werden geen succes. De buurt was niet voor niets tot 1670 niet bebouwd. Hier hadden zich enkele leerlooierijen gevestigd die de Jordaan hadden moeten verlaten vanwege de overlast die ze veroorzaakten. Bovendien zorgde het rampjaar 1672 voor economische malaise. Al snel werden de wevershuisjes ook aan mensen verhuurd die niet in de textiel werkten.

De buurt wordt Het Noordse Bosje genoemd. Waarschijnlijk komt die naam van de vele funderingspalen van Noors hout die hier gebruikt zijn.