Keetje Tippel

Een vochtige kelderwoning aan de Utrechtsestraat 30 was één van de vele Amsterdamse adressen van Neel Doff, beter bekend als Keetje Tippel. Het straatarme gezin moest keer op keer verhuizen en woonde hier in de buurt op verschillende adressen en bijvoorbeeld ook op de Haarlemmerdijk.

Het Amsterdam van 1870 is een stad van grote tegenstellingen. Aan de grachten wonen de rijken in alle luxe, vlak daarbij woont het lompenproletariaat in miserabele omstandigheden. Sociale voorzieningen zijn er nauwelijks.

Neel Doff was als klein kind met haar ouders vanuit Brabant naar Amsterdam gekomen, hier leefde het gezin in bittere armoede, Vader raakte aan de drank en belande in de gevangenis wat de ellende van het gezin nog vergroot. In 1874, op haar zestiende, wordt Neel overgehaald door haar moeder om zich te prostitueren. Onder haar begeleiding gaan ze op zoek naar klanten.

Jaren later schrijft Neel Doff haar jeugdervaringen op, en heeft daar vooral in het buitenland succes mee. “We woonden in een kelder aan de Utrechtsedwarsstraat. Die kelder had één bedstee, waar vader en moeder Doff met de baby sliepen. De andere kinderen lagen op strozakken tegen elkaar aan op de grond: “(…) ik kreeg het kriebelig door de warmte van de lichamen in het bed, en door de vlooien.” Schrijft Neel Foof in Keetje Tippel

Als één van de weinigen lukt het Neel Doff om zich omhoog te werken. Ze wordt model van James Ensor en trouwt met een rijke man. In Nederland wordt Keetje Tippel pas na haar dood bekend door de film van Paul Verhoeven en het lied van de Zangeres zonder Naam.