Occo's hofje

Occo's hofje is gesticht door Cornelia Elisabeth Occo. Zij was een rijke katholieke Amsterdamse afstammeling van Pompeius Occo. Het wapen van de Occo's, de adelaar tegen een blauwe achtergrond, is hoog in de gevel van het hofje te zien.

Ondanks haar voorname afkomst bleef Cornelia haar hele leven ongehuwd. Ze was zeer gelovig katholiek en probeerde de katholieke tradities nieuw leven in te blazen in een tijd dat het gereformeerde stadsbestuur daar weinig ruimte voor bood.

Cornelia wist haar familievermogen nog flink te vergroten, ze belegde met succes in wissels, aandelen en diamanten. Na haar overlijden liet ze haargeld na voor een “Gebouw van Barmhertigheijd”. Occo's hofje mocht pas 15 jaar na haar dood gebouwd worden. In 1774 werd met gebouw begonnen.

In het hofje woonden 'arme weduwen sonder kinderen en arme vrijsters boven de vijftig jaar oud'. Elke woning had een haardstee, een bedstede, een provisiekeldertje, een kast en een turfkist. In vergelijking met andere tehuizen was Occo's Hofje relatief luxe. De secreten waren op de binnenplaats waar ook de pomp stond.

Begin 19e eeuw werd het hofje uitgebreid met een kapel, het hofje is daarna stap voor stap verder uitgebreid. Uiteindelijk waren er 47 kamers in het hofje. In 1978 is het complex gerenoveerd en zijn de kamers samengevoegd tot 24 woningen. Nog steeds wonen er alleen vrouwen op het hofje.