Evangelisch-Luthers Diaconie Oude Mannen- en Vrouwenhuis

Armenzorg werd tot en met de 19e eeuw vooral gedaan door de kerken. Wie zorg nodig had kon bij zijn eigen kerk terecht, voor andersgelovigen was geen plek. Lutheranen hadden het vaak niet goed, de lutherse kerk was vooral een kerk van arme immigranten uit Duitsland en Scandinavië. Vanaf 1772 werden hier aan de Nieuwe Keizersgracht arme oude lutheranen opgevangen.

Een grote erfenis van Abraham Kromhuijsen en zijn zuster Johanna Maria maakte de bouw van het Evangelisch-Luthers Diaconie Oude Mannen- en Vrouwenhuis mogelijk. Hier was plek voor 200 ouden van dagen. Later werden hier ook wezen opgevangen. De voorgevel heeft twee ingangen. De linker was voor de ouderen, de rechter voor de weeskinderen. Die heet daarom nog wel de “Wezenpoort”.

In 1967 ging het Maarten Lutherhuis in Amsterdam West open, een deel van de bejaarden zijn daar naar toe verhuisd, het Oude Manne en Vrouwenhuis ging verder als verpleeghuis De Wittenberg. Sinds 2009 zit het Luthers museum in het pand.