de verdedigingsmuur van Amsterdam

Vanaf 1425 is het Singel de verdedigingsgracht van de stad. Achter die gracht lag aan de stadskant een aarden wal en bij de bruggen was er een poort om vijanden buiten te houden.

In 1481 bezocht de Habsburgse keizer Maximiliaan Amsterdam. Vanwege de dreiging van Utrechtse en Gelderse aanvallen gaf hij opdracht dat de stad een stenen stadsmuur moest bouwen op de plaats van de aarden wallen. Om de kosten voor de muur te kunnen dekken werd een nieuwe belasting, de honderdste penning, ingesteld.

In 1482 begonnen de werkzaamheden aan de stadsmuur, die uiteindelijk zeker 20 jaar in beslag hebben genomen. Het resultaat was een stadsmuur van 5 tot 6 meter hoog met aan de achterkant stenen bogen. Een kleine eeuw later werd de muur overbodig met de eerste uitleg van Amsterdam, toen de Herengracht de verdedigingsgracht werd en werd de muur afgebroken.

De Schreierstoren, een deel van de Waag en de Munttoren zijn overblijfselen van de muur. De muur zelf is verdwenen op een enkele steen aan de Geldersekade na. Toen hier eind 2016 aan het Singel herstelwerkzaamheden nodig waren aan de kade is een deel van de muur teruggevonden, in totaal 27 aaneengesloten Middeleeuwse natuurstenen van zo'n dertig bij zeventig centimeter groot. Na de herstelwerkzaamheden zijn de stenen in de kade gemetseld. Van de overkant zijn ze goed zichtbaar.