Gevelsteen met krakeling en beschuit

Op de gevelsteen staan een krakeling en drie beschuiten. De steen komt uit 1564 en is hier herplaatst na de herbouw van het pand in 1932. De krakeling is het gildeteken van de bakkers en wellicht verwijzen de beschuiten naar een beschuitbakker.

De krakeling werd in de 16e en 17e eeuw bij begrafenissen gegeten. Dat gebruik ging terug op de Germanen. De vorm van een acht staat symbool voor oneindigheid, het eeuwig leven. Het verwijst naar de heilige drie-eenheid van Vader, Zoon en Heilige Geest. Bij sommige uitvaarten werden hele grote krakelingen gebakken van wel 35 centimeter!

De kwetsbaarheid van krakelingen werd ook gebruikt voor een spelletje. Ieder stak een vinger in het oog van de krakeling en ging voorzichtig trekken, degene die het langste eind had als de krakeling brak had gewonnen. Hier komt de uitdrukking aan het langste eind trekken vandaan.