Graf van Saskia

Saskia Uylenburgh, de eerste vrouw van Rembrandt, werd hier in 1642 op 29-jarige leeftijd begraven. Rembrandt kocht het graf, maar verkocht het weer twintig jaar later in 1662 om de begrafenis van Hendrickje Stoffels te kunnen bekostigen. Of de resten van Saskia toen direct geruimd zijn is niet duidelijk, wel dat haar grafsteen verdween en haar plek vanaf dat moment door andere doden werd gebruikt.

Pas in 1953 werd de exacte plek van Saskia's graf teruggevonden en is daar een nieuwe zerk met haar naam op gelegd.

Saskia werd geboren in een welgestelde Friese familie. Ze leerde Rembrandt waarschijnlijk kennen via haar neef, de Amsterdamse kunsthandelaar Hendrick Uylenburgh. In de zomer van 1634 tekende Rembrandt hun ondertrouwakte in de Spiegelkamer van de Oude Kerk. Daarop ging het pasgetrouwde stel wonen bij de familie van Saskia’s neef Hendrick aan de Jodenbreestraat. Hun twee zonen (onder wie Titus) werden gedoopt in de Oude Kerk. Saskia stond model voor talloze werken van Rembrandt.