Koorbanken met middeleeuws houtsnijwerk

Deze kerkbanken komen uit het begin van de 16e eeuw, toen de Oude Kerk nog katholiek was. In die banken zongen en baden monniken bijna de hele dag door, staand bij ieder gebed. Voor oude en vermoeide monniken was er een bankje waar ze met hun achterwerk tegenaan konden leunen.

Deze bankjes werden ‘misericordes’ genoemd. Dit woord stamt af van het Latijnse misericordia, wat barmhartigheid betekent. In het houtsnijwerk van deze bankjes, onder de billen van de monniken, speelden zich vreemde scènes af.

Mensen poepten geld, liepen tegen muren aan, vochten, dronken en hadden seks: de meest vulgaire voorstellingen kwamen voorbij op de misericordes. Het lijkt vreemd dat in het heiligste deel van de kerk zulke aardse en zondige afbeeldingen te zien zijn.

De reden is echter simpel: de plek waar de houtsnijwerken zich bevinden was niet geschikt voor waardige of heilige voorstellingen. Onder de billen van de monniken moesten juist dingen te zien zijn die werden afgekeurd, maar wel met een knipoog. De houtsnijwerkjes zijn dus niet alleen om te lachen, maar zijn ook voorbeelden van hoe men niet moet leven.