Verzakte toren

Begin 18e eeuw begon de toren van de kerk te verzakken. De toren was keer op keer uitgebreid en verzwaard en uiteindelijk kon de fundering dat niet meer dragen. Ook de bouw van het orgel heeft de toren waarschijnlijk verzwakt.

Door de overheersende wind uit het zuidwesten begon te toren over te hellen naar het noordoosten. Om de toren weer recht te krijgen is er een omhulsel gebouwd om de onderste helft van de toren heen, oorspronkelijk was de toren dus smaller en sierlijker.

Hoe de toren er ooit uitzag is alleen nog te zien op het boogvormige schilderijtje dat op de zogenaamde ‘roodeur’ hing. De roodeur was de bijnaam van de deur naar de Spiegelkamer, ook wel de kamer van Commissarissen voor Huwelijkse Zaken genoemd.

Het schilderijtje is rond 1590 gemaakt en toont de kerk met toren vanaf de westkant. Dit is de enige afbeelding van de toren vanuit deze hoek, voordat deze in 1738 werd verbouwd vanwege de verzakte fundering.