de Beurs van Berlage

Eind 19e eeuw werd duidelijk dat Amsterdam een nieuwe koopmansbeurs nodig had. Vreemd genoeg werd voor dit centrum van kapitalisme een utopisch-socialistische architect aangenomen.

Berlage heeft het gebouw dan ook zo ontworpen dat ook nuttig zou zijn als het kapitalisme zou zijn verslagen. Hij was ervan overtuigd dat dat snel zou gebeuren. De kunstwerken aan de binnen- en buitenkant van het gebouw hebben vaak een socialistisch karakter.

Het gebouw had vanaf het begin problemen. De ondergrond is niet stabiel en daardoor zaten er al bij de opening scheuren in de muren. Ook eerdere gebouwen die op de gedempte Amstelbedding zijn gebouwd hadden daar last zoals de beurs van Zocher en de beurs van Hendrick de Keyser.

Al vijf jaar na de opening moesten er verstevigingen worden aangebracht. En tijdens een congres van architecten klinken er in 1996 opeens onheilspellende geluiden. Opnieuw moet het gebouw verstevigd worden. De beurshandelaren hebben maar tien jaar in het gebouw gezeten, zij voelden zich niet thuis in het idealistische en moderne gebouw en vertrokken naar een veel klassieker gebouw, Beursplein 5.