de Beurs van Zocher

In 1835 was de Beurs van Hendrick de Keyser, op het Rokin aan de overkant van de Dam, zodanig verzakt dat hij gesloopt moest worden. Midden op de Dam werd een houten hulpbeurs opgericht.

Aan de Noordkant van de Dam werd van 1841 tot en met 1845 een nieuwe beurs gebouwd naar een ontwerp van Jan David Zocher. De vismarkt moest daarvoor verdwijnen, de marktkoopmannen vertrokken naar de Nieuwmarkt.

Men had niets geleerd van de funderingsproblemen met de vorige beurs; ook de nieuwe stond op slappe bodem en begon tijdens de bouw al te verzakken en te scheuren.

En ook met het ontwerp waren problemen, het gebouw had een open binnenplaats waar gehandeld werd en die binnenplaats tochtte vreselijk, zodat in 1843 al, op dringend verzoek van de Kamer van Koophandel, de court overdekt werd.

Daar kwam nog overheen dat het gebouw nauwelijks ramen had. Het maakte beurs van Zocher tot een onaangenaam gebouw. En dan was het gebouw eigenlijk ook te groot, er bleef niet voldoende ruimte over op het Damrak voor de Paardentram. Het duurste gebouw tot dan toe, dit ‘mausoleum aan de Dam’, stond na 25 jaar al op de nominatie weer te verdwijnen.

Door geharrewar bij de plannen voor een nieuwe beurs duurde het nog tot 1903 voordat de sloopkogel er eindelijk in kon. De volgende beurs, de Beurs van Berlage werd weer op een gedempt stuk van de Amstel gebouwd en ook die beurs verzakte en scheurde weer. Hardleer heet dat.