Vismarkt

In een keur van 20 mei 1321 wordt voor het eerst de vismarkt op de Damsluis genoemd. Er was hier toen nog geen plein, de voorloper van de Dam heette Die Plaetse en was een klein plein vlakbij het Oude Stadhuis.

Ruim vijf eeuwen lang is hier een vismarkt geweest, die steeds verder werd uitgebreid. Op de markt stonden houten visbanken en alleen daar mocht verkocht worden. Er golden sowieso strenge regels en keurmeesters hielden daar toezicht op en inden de accijnzen. Om de markt schoon te houden liepen er een aantal gekortwiekte ooievaars rond, zij pikten het afval van de grond op.

Zeevis werd aan de westzijde verkocht, riviervis aan de oostzijde, de kant van de Amstel. De aanvoer gebeurde vooral met roeischepen die bij de steiger van het Damrak aanlegden. Om de vis zo vers mogelijk (in de regel zelfs levend) te kunnen verkopen hadden de schepen water in het ruim en gaten in de romp. De zeevis kon zo via het zoute water van het Damrak worden aangevoerd, de riviervis via het zoete water van de Amstel.

In de praktijk waren het meestal vrouwen die van het gilde een visbank huurden en daar hun waar doorverkochten aan particulieren. Om vis thuis te bezorgen waren 'visdraagsters' aangesteld, die als herkenningsteken een koperen visje op de borst droegen.

In 1841 moest de vismarkt plaats maken voor de Beurs van Zocher. De markt werd verplaatst naar het einde van de Geldersekade bij de Nieuwmarkt.