Guillotine voor de Waag

Op 15 juni 1812 wordt op de Nieuwmarkt de 37-jarige Hester Rebekka Nepping, haar dienstmeid en haar minnaar met de guillotine om het leven gebracht.

De twee vrouwen zijn veroordeeld voor tweevoudige moord, de man wegens medeplichtigheid. Het is de enige keer dat de guillotine in Amsterdam gebruikt zou worden. Ruim een jaar later zijn de Fransen uit Nederland verjaagd en met hen verdwijnt de guillotine.

De drie veroordeelden hadden de man van Hester vergiftigd met arsenicum. Vlak daarvoor waren ook een voormalige hospita en de vader van Hester onder verdachte omstandigheden gestorven.

Geldzucht was het motief voor de moord op de hospita. Als zij zou overlijden zouden Hester en haar man 3000 gulden erven. Hester besloot de natuur een handje te helpen, het kwam daarbij goed uit dat de hospita een uiterst onaangenaam mens was. De dienstmeid was 1000 gulden beloofd.

De man van Hester werd vermoord omdat hij het geluk van zijn vrouw in de weg stond, ze wou een nieuw leven beginnen met haar veel jongere minnaar. Hester bekende schuld aan de twee moorden, maar ontkende pertinent dat ze haar vader ook had vergiftigd. De rechter was achterdochtig, maar Hester werd niet voor deze moord veroordeeld.

De terechtstelling was een grote gebeurtenis. Zoals een Amsterdammer een paar dagen later in zijn dagboek schreef, waren terechtstellingen voor veel mensen een welkome afwisseling van het saaie, dagelijks bestaan. Hij spreekt van ‘zo’n mooi spektakel’.

Er bestaat een tekening van de terechtstelling. Op de prent zijn er hoogstens een paar honderd belangstellenden, maar andere bronnen spreken over duizenden en een vol plein.

Slechts twee keer is de guillotine nog gebruikt in Nederland, beide keren in Den Haag. Het mes van guillotine is nog jarenlang bewaard in het Amsterdamse stadhuis, het is nu spoorloos.