spoken op de Oudeschans

Begin oktober 1833 is Amsterdam in de ban van spoken. Zonder armen of benen zweven ze langs de pakhuizen en boven het water van de Oudeschans. De spoken trekken horden mensen en avond aan avond staat het zwart op de Oudeschans. Velen menen de spoken te zien dansen, het trekt zelfs journalisten, maar die zien niets bovennatuurlijks.

Dat het echt om spoken gaat gelooft bijna niemand, maar wat is het dan wel? Er gaan meteen een aantal theorieën. Het zou allemaal het werk zijn van een Engelse jongen. Vanuit een pakhuis op de Houtkopersburgwal zou hij de schimmen op de pakhuizen hebben geprojecteerd tot hij door de Amsterdamse politie betrapt werd. Vanwege de nationaliteit van de deugniet bemoeide de Engelse gezant zich met de zaak en verdween alles in de doofpot.

Volgens anderen zijn de schimmen niets anders dan de weerspiegeling van de witte kleding van nieuwsgierige vrouwen die spoken komen kijken aan de andere kant van de gracht. Of is het toch het werk van drie studenten die met hun toverlantaarn de stad op de kop willen zetten.

Even plots als de spokendans was opgekomen, verdween de hype weer, binnen een paar weken was het weer rustig op de Oudeschans. De vraag blijft natuurlijk wat er aan de hand was? Wat ons nog rest zijn de tekeningen