LociAmsterdam, verhaal voor verhaal

Verhaal

Leprozenpoort

Sint Antoniesluis

poort van het Leprozenhuis, Willem Writs, 1786
poort van het Leprozenhuis, Willem Writs, 1786beeldbank

De Leprozenpoort stond eigenlijk een paar honderd meter verderop als ingang in de muur van het Leprozenhuis. Dat stond waar nu het Mr Visserplein ligt.

Het poortje dateert uit het begin van de 17de eeuw, waarschijnlijk uit 1609, toen het Leprozenhuis werd vernieuwd. De Leprozenpoort is gemaakt in de werkplaats van Hendrick de Keyser.

Boven de deur staan twee nissen. In elke nis staat een reliëf, een melaatse man en vrouw. De originele beelden waren zwaar beschadigd, ze zijn vervangen door replica's.

Het Leprozenhuis werd gebouwd na de stadsuitbreiding van 1480, buiten de muren van de stad aan de Sint Antoniesdijk. Eerst voor lepralijders, later ook voor betalende kostgangers, de zogenaamde proveniers. Het huis lag aan de dijk naar Muiden, maar dus wel een stukje uit de stad.

De restanten van het oude Leprozenhuis werden in 1866 afgebroken maar het toegangspoortje bleef behouden tot in de jaren zestig de IJ-tunnel werd aangelegd. Het poortje werd daarna opgeslagen en is in de jaren '70 op de huidige plaats herbouwd, gelijktijdig met de restauratie van het Huis De Pinto Het poortje is de toegang tot een binnenplaats en tot verschillende woningen.

Bron: theo bakker

het Leprozenhuis door Jan de Beijer, 1765-1768
het Leprozenhuis door Jan de Beijer, 1765-1768beeldbank
het Leprosenhuys, Abraham Rademaker
het Leprosenhuys, Abraham Rademakerbeeldbank
het poortje nog op de originele plek, 1950
het poortje nog op de originele plek, 1950beeldbank

Gegevens van 7 november 2026.