Paniek na aardbeving

Op woensdagochtend 18 februari 1756 zat de Oude Lutherse Kerk vol. De Staten-Generaal hadden een algemene dank-, vast- en bededag uitgeroepen. In de oude Lutherse Kerk werd dat gevierd met een vroege kerkdienst.

Rond acht uur 's ochtends begon de grond te trillen en zwiepten de kroonluchters heen en weer. Er brak paniek uit in de kerk mensen probeerden zo snel mogelijk buiten te komen, buitelden over het meubilair en klommen langs de pilaren naar beneden. Later maakte Simon Fokke een prent over de chaos 

Het was niet gek dat de schrik er in zat. Drie maanden ervoor had een aardbeving en een tsunami Lissabon grotendeels verwoest, tienduizenden mensen waren om het leven gekomen. De tsunami was ook in Amsterdam te merken geweest, schepen waren losgeslagen en het water van t IJ was plots in beweging gekomen.

De aardbeving van 1756 stelde daarmee vergeleken niet veel voor, met 5.1 op de schaal van Richter. Toch geldt de aardbeving van Düren als de zwaarste aardbeving die ooit gemeten is in Duitsland. De beving kostte vier mensen het leven. In Amsterdam was er behalve paniek, geen schade. Orthodoxe predikanten gebruikten de beving om de gelovigen te waarschuwen voor de zondige mens en het oordeel van god.