WIC en het West-Indisch Binnenhuis

In 1675 trekt de West Indische Compagnie in de voormalige Voetboogdoelen. Eigenlijk was het de tweede WIC, in 1674 waren de schulden van de eerste WIC zo opgelopen dat de Compagnie werd opgeheven. Een jaar later werd de WIC dus heropgericht en vestigden ze zich hier, de ruimte was beschikbaar nadat de herberg in de Doelen failliet was gegaan.

Om de kosten te drukken werd het aantal bewindvoerders en directeuren verminderd. Maar voor de rest bleef alles bij het oude. Met als belangrijkste inkomstenbronnen in die jaren de handel in slaafgemaakten en goud.

De WIC zorgde voor schepen die naar West-Afrika voeren om daar slaafgemaakten te kopen, die werden vervolgens naar Suriname en de Caraïben gevaren, waarna de schepen met goed, zilver en de opbrengst van de slavenplantages terug naar Nederland voeren. De zogeheten, driehoekshandel.

Vlak voor de heroprichting van de WIC was Nederland de kolonie Nieuw Amsterdam (New York) definitief kwijtgeraakt, maar Suriname en een deel van Guyana waren nu vast in handen van Nederland, de WIC organiseerde de ontwikkeling van de kolonies.

Om het bestuur over Suriname te verbeteren werd in 1683 de Sociëteit van Suriname opgericht. En om de financiële risico's te beperken zocht en vond de WIC partners. In de Sociëteit namen ook de stad Amsterdam en de familie Van Aerssen van Sommelsdijck deel.

Eind 18e eeuw komt er een eind aan de WIC, economisch gaat het slecht en het rijk wil het bestuur over de kolonie Suriname overnemen. In 1792 wordt de WIC opgeheven, de Sociëteit van Suriname houdt het drie jaar langer vol, daarna neemt het rijk ook het bestuur van Suriname over.