Wezenkastjes

Op de voormalige jongensbinnenplaats van het Burgerweeshuis staat nog altijd een wand vol met kastjes. In deze zogenaamde wezenkastjes uit 1762 konden de jongens hun spullen opslaan. Dat was vaak vooral gereedschap.

Vanaf hun twaalfde gingen de jongens in de leer bij een ambachtsman in de stad en gingen ze niet meer naar school. Alleen degenen die bij een timmerman in de leer waren kregen nog twee avonden in de week bijles in tekenen, meetkunde en bouwkunde.

Welk beroep de wezen leerden werd bepaald door de regenten van het burgerweeshuis. Vaak kozen zij hetzelfde beroep als de vader van de jongens had gehad.

Zo konden ze na hun tijd in het weeshuis weer deel uitmaken van dezelfde sociale groep als hun overleden ouders. En dat was het doel van het burgerweeshuis, het weeshuis stond alleen open voor poorters van de stad, in de praktijk de middenklasse. Voor hen was het Burgerweeshuis een soort van verzekering, als hen wat zou overkomen dan zorgde het weeshuis voor hun kinderen. Veel meer weeshuizen hadden dit soort kastjeswanden, alleen deze is overgebleven