Texelsche Kade

Dit stuk Prins Hendrikkade heette de Texelschekade en werd in 1682 aangelegd. Tot die tijd was de Nieuwendijk de laatste straat van Amsterdam geweest. De bewoners van die straat hadden steeds meer land aangeplempt in het IJ en achter de huizen aan de Nieuwendijk was een nieuwe rij pakhuizen ontstaan. Daar kwam in 1682 een 15 meter brede kade voorlangs, die vooral gebruikt werd voor houtopslag. De kademuur had veel te verduren door stormen en aanvaringen door schepen en was daarom wel een meter dik.

In 2018 werden bij opgravingen delen van die 17e eeuwse muur teruggevonden, een paar meter landinwaarts van de huidige walkant.

Natuurlijk heette de Texelse kade zo omdat hier de boot naar Texel vertrok, maar met twee afvaarten per week was dat maar een van de vele afvaarten. Het Centraal Station en het Stationseiland waren er niet en hier stonden verschillende steigers, meest westelijk was de Meppeler steiger, dan de Texelsche steiger die tegenover de Hasselaersteeg lag en tenslotte de Harlinger (soms Beverwijker) steiger. Maar ook naar andere plaatsen werd gevaren vanaf deze steigers

In 1879 werd de Texelschekade herdoopt in Prins Hendrikkade. Er werd een stukje IJ gedempt en daar een werd plantsoentje aangelegd met een borstbeeld van prins Hendrik de Zeevaarder (zoon van koning Willem II en broer van koning Willem III). De kade is naar hem genoemd en niet naar de man van koningin Wilhelmina. Het borstbeeld staat nu bij het Scheepvaartshuis.