Glashuis Obizzo

Amsterdam probeerde eind 16e eeuw zoveel mogelijk ambachtsmannen naar de stad te trekken. Eén van de meest gewilden waren de glasblazers, voor die uit Venetië. Maar Venetië deed er alles aan om de glasblazers niet te laten vertrekken.

Het glasblazerseiland Murano was tot een soort gevangenis gemaakt. Als een glasblazer probeerde te ontsnappen en hij werd gepakt, dan werd hij veroordeeld tot de galeien.

Glasblazer Antonio Obizzo vertrok in 1587 toch van Murano, hij werd bij verstek tot vier jaar in de galeien veroordeeld. Maar Venetië kreeg hem niet te pakken en Obizzo vestigde zich in Antwerpen, tien jaar later vertrok hij naar Amsterdam.

Hij kreeg het was- en bakhuis van het Begijnhof tot zijn beschikking en hoefde geen belasting te betalen. Een aantal jaren maakte hij hier helder kristalglas.

Obizzo verdwijnt in 1601 al uit de archieven. Mogelijk is hij vermoord omdat de Republiek Venetië 100 dukaten had uitgeloofd voor zijn hoofd. Met Obizzo kreeg Amsterdam de kennis om helder glas te maken.

Zijn meesterknecht Antonio Miotti ging werken voor Hendricksz Soop. Soop had jarenlang het succesvolle Glashuys op de Kloveniersburgwallen.

Jacob van Loo heeft een Amsterdams glashuis geschilderd, de man rechts is waarschijnlijk Miotti. Het schilderij is in 1759 als een Caravaggio aan de koning van Denemarken verkocht.